Jak zaadresować kopertę i list — wzór

Kopertę trzymaj poziomo, stroną zaklejaną do dołu. Wtedy wszystkie strefy trafiają na swoje miejsce.

Adres zapisuje się od szczegółu do ogółu. Najpierw odbiorca, potem miejsce, na końcu kraj. Każdy element ma własny wiersz, z jednym wyjątkiem: kod pocztowy stoi zawsze w tym samym wierszu co miejscowość.

Kod pocztowy to najważniejsza część adresu dla maszyn sortujących. Polski kod ma format XX-XXX: dwie cyfry, myślnik, trzy cyfry. Pierwsza cyfra wskazuje jeden z dziesięciu okręgów pocztowych, kolejne zawężają obszar aż do konkretnego urzędu i rejonu doręczeń. Więcej o tym, skąd wziął się ten zapis, przeczytasz w artykule o historii kodów pocztowych w Polsce.

Pisz kod zawsze z myślnikiem i zawsze przed nazwą miejscowości, w jednym wierszu: 81-321 Gdynia. Nie rozdzielaj go na dwa wiersze i nie zapisuj jako 81321.

W dużych miastach jedna ulica potrafi mieć kilka kodów, zależnych od numeru domu. Dlatego kod warto sprawdzić dla pełnego adresu, a nie tylko dla nazwy miasta. Pokazujemy to krok po kroku w poradniku jak sprawdzić kod pocztowy.

Sam adres zapisujesz identycznie jak na zwykłym liście. List polecony różni się tym, co dochodzi do koperty w placówce pocztowej.

Zasady się nie zmieniają, zmienia się tylko format. Kopertę A4 adresujesz w pionie, tak jak trzymasz kartkę do pisania. Nadawca nadal idzie w lewy górny róg, adresat w prawą dolną część, znaczek w prawy górny róg. Większa powierzchnia to wygoda: pisz spokojnie większymi literami, bo lepsza czytelność skraca drogę przesyłki.

Na kopercie bąbelkowej pisz dopiero wtedy, gdy leży płasko na stole i jest jeszcze pusta lub dopiero co zapakowana. Napędzona folia bąbelkowa ugina się pod długopisem, więc lepiej sprawdza się marker albo naklejona kartka z wydrukowanym adresem. Kartkę przyklej całą powierzchnią, nie tylko rogami.

Przy paczce adres umieszczasz na największej płaskiej ściance, nigdy na zgięciu ani na taśmie klejącej. Warto włożyć drugą kartkę z adresem do środka. Jeśli etykieta odklei się w transporcie, poczta otworzy paczkę i ustali odbiorcę.

W korespondencji urzędowej liczy się precyzja nazwy. Zamiast skrótu podaj pełną, oficjalną nazwę instytucji, a pod nią nazwę wydziału lub departamentu, jeśli ją znasz. Dopiero potem wpisz ulicę oraz kod pocztowy i miejscowość.

W sprawach sądowych dopisz sygnaturę akt. To ona kieruje pismo do właściwej sprawy i bez niej dokument krąży po sekretariacie dłużej niż trzeba. Sygnaturę umieść nad nazwą sądu lub pod adresem, byle była dobrze widoczna.

Przy przesyłce do firmy dodaj wiersz z imieniem i nazwiskiem osoby albo nazwą działu. Wpisz go pod nazwą firmy, a przed adresem. Duże instytucje i firmy mają często własne kody pocztowe przypisane wyłącznie do nich, dlatego sprawdź kod dla konkretnej nazwy, a nie dla ulicy.

Przy wysyłce poza Polskę dochodzi jeden wiersz: nazwa kraju. Zapisz ją na samym końcu adresu, wielkimi literami, najlepiej po angielsku lub w języku kraju docelowego. To jedyny element adresu, który czyta polska sortownia, więc musi być jednoznaczny.

Resztę adresu zapisz w formie używanej w kraju odbiorcy i nie tłumacz nazw ulic. Zagraniczne kody pocztowe mają własne formaty: pięć cyfr w Niemczech, kombinacja liter i cyfr w Wielkiej Brytanii. Przepisz kod dokładnie tak, jak podał go odbiorca.

Zanim zakleisz kopertę, upewnij się, że kod pocztowy pasuje do pełnego adresu. Nasza baza opiera się na oficjalnym spisie Poczty Polskiej i obejmuje ponad 21 tysięcy kodów, ponad 103 tysiące miejscowości oraz blisko 290 tysięcy ulic.